خرید بک لینک

داد از وحدت ملی می زنند اما تعصب، تنگ نظری و حس حقارت شان در حدی است که به جشن واره ی فرهنگی رنگ قومی و سیاسی می دهند. چه نیاز است که در چنین جشن واره ای به جای نمایش مشاهیر و مفاخر فرهنگی و تاریخی، عکس های رهبران سیاسی یک قوم رژه برده شوند و به نمایش گذاشته شوند؛ آن هم در ولایتی که بسامد بالای آن را از لحاظ بافت و ترکیب قومی اقوام دیگر شکل می دهند.

ما اگر شعور بلند و منطق داشته باشیم، باید بدانیم و درک کرده باشیم که ما رهبر ملی و محبوب در این کشور نداریم حتی رهبر و تیکه دار سیاسی_قومی خوب هم نداریم. همه کسانی، که می خواهند به زور هویت گستری کنند و برای خویش عمق تاریخی بسازند، باید از خواب غفلت بیدار شوند و به تکثر و تنوع باور داشته باشند. ممکن نیست سلطه ی سیاسی یک قوم سالیان سال و چندین دهه و سده دوام کند.

در زاده گاه مولوی و مهد زبان پارسی و در جغرافیای جمشید و خاستگاه آریایی ها باید دست کم اجازه بدهیم که اصالت بومی و فرهنگی آن جغرافیا نفس بکشد و رنگ و بوی خود را داشته باشد. ما مخالف حضور هیچ کس و طیف های فرهنگی و اجتماعی نیستیم اما درست و منطقی نیست که جو غالب یک برنامه و جشن واره از سرود تا سخنش خلاف ماهیت و حقیقت آن شکل بگیرد و نمایش داده شود.

آنانی، که قهرمان سازی می کنند و چنان شیفته ی رهبران سیاسی_تباری خویش اند، می توانند این کار را در محافل خصوصی و ویژه ی خود بکنند نه در محافل عمومی و تاریخی و فرهنگی. آدم باید پای خود را به اندازه ی گلیم خویش دراز کند.

بسیاری از حکام و رهبران گذشته و کنونی کشور ما، محکوم به نقض حقوق بشر، نابرابری های اجتماعی و حقوقی و از شمار مجرمان جنگی هستند. آن شمار از رهبران، که فعلن زنده نیستند، باید روزی محاکمه ی غیابی شوند و آن شمار از آنان، که هنوز زنده اند، باید روزی در برابر جنایات، اختلاس ها، بی دادگری ها و فساد شان برای ملت و محاکم پاسخ گو باشند. برای برخی از آنان حتی دادگاه های داخلی و خودی بسنده و مناسب نیست و باید پرونده ی کیفری آنان به دادگاه بین المللی لاهه سپرده شود.

کسانی که هنوز در فکر و باور بابایی ملت و شهروند درجه یک و درجه دو هستند، اشتباه می کنند و این رویای شان رویای انسانی، مدنی و بروز نیست. ناجوانمردانه و غیر انسانی است که مهمان جای و خانه ی میزبان را تصاحب کند. چنین طرز تلقی و رویایی نمایان گر تفکر واپس گرایی و بدویت است.

باور بامیک

برچسب: نویسنده: کاوه محمدزادگان تاريخ: دوشنبه 5 فروردين 1398 ساعت: 4:08

صفحه بندی